धुरू लेकरु बापुडे दैन्यवाणे। कृपा भाकितां दीधली भेटी जेणे॥ चिरंजीव तारांगणी प्रेमखाणी। नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी॥
॥ ११७ ॥मनाचे श्लोक ११७ धुरू लेकरु बापुडे दैन्यवाणे
मनाचे श्लोक ११७ अर्थ — मराठी
बापुडे, दैन्यवाणे धुव्र लेकरू कृपेची याचना करताच देवाने त्याला भेट दिली. त्या प्रेमखाणीला तारांगणात चिरंजीव केले; तो देव भक्ताचा अभिमानी कधीही उपेक्षा करत नाही.
Manache Shlok 117 Meaning — English
The poor, helpless child Dhruva, on begging for grace, was granted the Lord's darshan. That loving one was made immortal among the stars; that God never forsakes his devotees.