॥ श्रीराम ॥

श्री मनाचे श्लोक

श्री समर्थ रामदास स्वामी

मनाचे श्लोक — संपूर्ण २०५ श्लोक अर्थासह

मनाला घडवणारे, स्थिर करणारे आणि रामाकडे वळवणारे श्री समर्थ रामदास स्वामींचे २०५ श्लोक. रोज एक श्लोक वाचा, त्याचा अर्थ समजून घ्या आणि मनाला शांती द्या.

पहिल्या श्लोकापासून वाचा → संपूर्ण श्लोक एका पानावर

मनाचे श्लोक म्हणजे काय?

‘मनाचे श्लोक’ ही सतराव्या शतकातील थोर संत श्री समर्थ रामदास स्वामी यांची रचना. एकूण २०५ श्लोक असलेल्या या रचनेचे वेगळेपण असे की, समर्थ इथे वाचकाला उपदेश करत नाहीत — ते थेट स्वतःच्या मनाशी बोलतात. “मना सज्जना…”, “मना वासना…”, “मना रे…” अशी सुरुवात असलेले हे श्लोक म्हणजे माणसाचा स्वतःच्या मनाशी चाललेला प्रामाणिक संवाद आहे. म्हणूनच साडेतीनशे वर्षांनंतरही ते तितकेच जवळचे वाटतात.

रचनाकार — श्री समर्थ रामदास स्वामी

समर्थ रामदास स्वामी (१६०८–१६८१) हे प्रभू रामचंद्रांचे आणि हनुमंताचे निस्सीम भक्त. जांब (जि. जालना) येथे जन्म, पुढे सज्जनगडावर वास्तव्य. ‘दासबोध’ हा त्यांचा सर्वात मोठा ग्रंथ; ‘मनाचे श्लोक’ आणि ‘करुणाष्टके’ या त्यांच्या इतर प्रसिद्ध रचना. छत्रपती शिवाजी महाराजांशी असलेल्या त्यांच्या संबंधामुळे महाराष्ट्राच्या सांस्कृतिक स्मृतीत त्यांचे स्थान विशेष आहे.

वृत्त आणि रचना

सर्व २०५ श्लोक भुजंगप्रयात वृत्तात आहेत. या वृत्तात प्रत्येक ओळीत बारा अक्षरे येतात आणि प्रत्येक श्लोकाला चार ओळी असतात. हा ठेका इतका सहजगत्या तोंडात बसतो, की श्लोक वाचण्यापेक्षा म्हणण्यासाठीच रचले आहेत असे वाटते — प्रभातफेरी, सामुदायिक प्रार्थना आणि शाळांतील पठणात ते याच कारणाने रुजले.

आशयाच्या दृष्टीने पाहिले तर सुरुवातीचे श्लोक आचरणाविषयी बोलतात — सत्य, संयम, नम्रता, सत्संगती, क्रोध-लोभ-मत्सराचा त्याग. पुढे जाताना रचना अधिक अंतर्मुख होत जाते आणि शेवटच्या भागात ती स्वरूप, माया, सद्गुरू आणि निर्गुणाच्या चिंतनापर्यंत पोहोचते.

कसे वाचावे?

घाई करू नका. दिवसाला एक श्लोक पुरेसा आहे. श्लोक मोठ्याने म्हणा — वृत्ताचा ठेका जाणवू द्या — मग खाली दिलेला अर्थ वाचा, आणि तो श्लोक दिवसभर मनात राहू द्या. ज्यांना क्रमाने वाचायचे नाही, त्यांच्यासाठी मनःस्थितीनुसार श्लोक निवडण्याची सोय खाली आहे.

वीस-वीस श्लोकांच्या भागांत वाचा

मनःस्थितीनुसार श्लोक

आज मनात काय चालले आहे? त्यावर टॅप करा.

सर्व २०५ श्लोकांची अनुक्रमणिका

पहिल्या ओळीवरून श्लोक ओळखा आणि थेट त्या श्लोकावर जा.

अनुक्रमणिका उघडा — सर्व २०५ पहिल्या ओळी
  1. गणाधीश जो ईश सर्वां गुणांचा
  2. मना सज्जना भक्तिपंथेचि जावें
  3. प्रभाते मनी राम चिंतीत जावा
  4. मना वासना दुष्ट कामा न ये रे
  5. मना पापसंकल्प सोडूनि द्यावा
  6. नको रे मना क्रोध हा खेदकारी
  7. मना श्रेष्ठ धारिष्ट जीवीं धरावे
  8. देहे त्यागितां कीर्ति मागें उरावी
  9. नको रे मना द्रव्य ते पूढिलांचे
  10. १०सदा सर्वदा प्रीती रामीं धरावी
  11. ११जनीं सर्वसूखी असा कोण आहे
  12. १२मना मानसीं दु:ख आणूं नको रे
  13. १३मना सांग पां रावणा काय जाले
  14. १४जिवा कर्मयोगे जनीं जन्म जाला
  15. १५मना पाहतां सत्य हे मृत्युभूमी
  16. १६मरे एक त्याचा दुजा शोक वाहे
  17. १७मनीं मानवा व्यर्थ चिंता वहाते
  18. १८मना राघवेंवीण आशा नको रे
  19. १९मना सर्वथा सत्य सांडूं नको रे
  20. २०बहू हिंपुटी होईजे मायपोटी
  21. २१मना वासना चूकवीं येरझारा
  22. २२मना सज्जना हीत माझें करावें
  23. २३न बोलें मना राघवेवीण कांहीं
  24. २४रघुनायकावीण वांया शिणावे
  25. २५मना वीट मानूं नको बोलण्याचा
  26. २६देहेरक्षणाकारणें यत्न केला
  27. २७भवाच्या भये काय भीतोस लंडी
  28. २८दिनानाथ हा राम कोदंडधारी
  29. २९पदी राघवाचे सदा ब्रीद गाजे
  30. ३०समर्थाचिया सेचका वक्र पाहे
  31. ३१महासंकटी सोडिले देव जेणें
  32. ३२अहल्या शिळा राघवें मुक्त केली
  33. ३३वसे मेरुमांदार हे सृष्टिलीला
  34. ३४उपेक्षी कदा रामरुपी असेना
  35. ३५असे हो जया अंतरी भाव जैसा
  36. ३६सदा सर्वदा देव सन्नीध आहे
  37. ३७सदा चक्रवाकासि मार्तंड जैसा
  38. ३८मना प्रार्थना तूजला एक आहे
  39. ३९जया वर्णिती वेद शास्त्रे पुराणे
  40. ४०मना पाविजे सर्वही सूख जेथे
  41. ४१बहू हिंडतां सौख्य होणार नाहीं
  42. ४२बहुतांपरी हेंचि आतां धरावें
  43. ४३मना सज्जना एक जीवीं धरावें
  44. ४४मना रे जनीं मौनमुद्रा धरावी
  45. ४५जयाचेनि संगे समाधान भंगे
  46. ४६मना जे घडी राघवेवीण गेली
  47. ४७मनीं लोचनीं श्रीहरी तोचि पाहे
  48. ४८सदा देवकाजीं झिजे देह ज्याचा
  49. ४९सदा बोलण्यासारिखे चालताहे
  50. ५०नसे अंतरी काम नानाविकारी
  51. ५१मदें मत्सरें सांडिली स्वार्थबुद्धी
  52. ५२क्रमी वेळ जो तत्त्वचिंतानुवादे
  53. ५३सदा आर्जवी प्रीय जो सर्व लोकीं
  54. ५४सदा सेवि आरण्य तारुण्यकाळीं
  55. ५५नसे मानसीं नष्ट आशा दुराशा
  56. ५६दिनाचा दयाळू मनाचा मवाळू
  57. ५७जगीं होइजे धन्य या रामनामे
  58. ५८नको वासना वीषयीं वृत्तिरुपें
  59. ५९मना कल्पना कल्पितां कल्पकोटी
  60. ६०मना राम कल्पतरु कामधेनु
  61. ६१उभा कल्पवृक्षातळीं दु:ख वाहे
  62. ६२निजध्यास तो सर्व तुटोनि गेला
  63. ६३घरी कामधेनू पुढें ताक मागें
  64. ६४अती मूढ त्या दृढ बुद्धि असेना
  65. ६५नको दैन्यवाणें जिणे भक्तिऊणे
  66. ६६नव्हे सार संसार हा घोर आहे
  67. ६७घनश्याम हा राम लावण्यरुपी
  68. ६८बळें आगळा राम कोदंडधारी
  69. ६९सुखानंदकारी निवारी भयातें
  70. ७०सदा रामनामे वदा पुर्णकामें
  71. ७१जयाचेनि नामें महादोष जाती
  72. ७२न वेचे कदा ग्रंथचि अर्थ काही
  73. ७३देहेदंडणेचे महादु:ख आहे
  74. ७४बहुतांपरी संकटे साधनांची
  75. ७५समस्तामधे सार साचार आहे
  76. ७६नव्हे कर्म ना धर्म ना योग कांही
  77. ७७करी काम निष्काम या राघवाचे
  78. ७८अहो ज्या नरा रामविश्वास नाहीं
  79. ७९मना पावना भावना राघवाची
  80. ८०धरा श्रीवरा त्या हरा अंतराते
  81. ८१मना मत्सरे नाम सांडूं नको हो
  82. ८२बहु नाम या रामनामी तुळेना
  83. ८३जेणे जाळिला काम तो राम ध्यातो
  84. ८४विठोने शिरी वाहिला देवराणा
  85. ८५भजा राम विश्राम योगेश्वरांचा
  86. ८६मुखी राम विश्राम तेथेचि आहे
  87. ८७मुखी राम त्या काम बाधुं शकेना
  88. ८८बहू चांगले नाम या राघवाचे
  89. ८९जनीं भोजनी नाम वाचे वदावें
  90. ९०न ये राम वाणी तया थोर हाणी
  91. ९१नको वीट मानूं रघुनायकाचा
  92. ९२अती आदरें सर्वही नामघोषे
  93. ९३जगीं पाहतां देव हा अन्नदाता
  94. ९४तिन्ही लोक जाळुं शके कोप येतां
  95. ९५अजामेळ पापी वदे पुत्रकामे
  96. ९६महाभक्त प्रल्हाद हा दैत्यकूळीं
  97. ९७मुखी नाम नाहीं तया मुक्ति कैंची
  98. ९८हरीनाम नेमस्त पाषाण तारी
  99. ९९जगीं धन्य वाराणसी पुण्यराशी
  100. १००यथासांग रे कर्म तेंहि घडेना
  101. १०१जया नावडे नाम त्या यम जाची
  102. १०२अती लीनता सर्वभावे स्वभावें
  103. १०३हरीकीर्तनीं प्रीति रामीं धरावी
  104. १०४क्रियेवीण नानापरी बोलिजेंते
  105. १०५विवेके क्रिया आपुली पालटावी
  106. १०६बरी स्नानसंध्या करी एकनिष्ठा
  107. १०७मना कोपआरोपणा ते नसावी
  108. १०८मना सर्वदा सज्जनाचेनि योगें
  109. १०९जनीं वादवेवाद सोडूनि द्यावा
  110. ११०तुटे वाद संवाद त्याते म्हणावें
  111. १११हिताकारणे बोलणे सत्य आहे
  112. ११२जनीं सांगतां ऐकता जन्म गेला
  113. ११३जनी हीत पंडीत सांडीत गेले
  114. ११४फुकाचे मुखी बोलतां काय वेचे
  115. ११५तुटे वाद संवाद तेथें करावा
  116. ११६बहू शापिता कष्टला अंबऋषी
  117. ११७धुरू लेकरु बापुडे दैन्यवाणे
  118. ११८गजेंदु महासंकटी वास पाहे
  119. ११९अजामेळ पापी तया अंत आला
  120. १२०विधीकारणे जाहला मत्स्य वेगीं
  121. १२१महाभक्त प्रल्हाद हा कष्टवीला
  122. १२२कृपा भाकिता जाहला वज्रपाणी
  123. १२३अहल्येसतीलागी आरण्यपंथे
  124. १२४तये द्रौपदीकारणे लागवेगे
  125. १२५अनाथां दिनांकारणे जन्मताहे
  126. १२६जनांकारणे देव लीलावतारी
  127. १२७जगीं धन्य तो रामसूखें निवाला
  128. १२८मना वासना वासुदेवीं वसों दे
  129. १२९गतीकारणे संगती सज्जनाची
  130. १३०मना अल्प संकल्प तोही नसावा
  131. १३१भजाया जनीं पाहतां राम एकू
  132. १३२विचारूनि बोले विवंचूनि चाले
  133. १३३हरीभक्त वीरक्त विज्ञानराशी
  134. १३४नसे गर्व आंगी सदा वीतरागी
  135. १३५धरीं रे मना संगती सज्जनाची
  136. १३६भयें व्यापिले सर्व ब्रह्मांड आहे
  137. १३७जिवां श्रेष्ठ ते स्पष्ट सांगोनि गेले
  138. १३८भ्रमे नाढळे वित्त तें गुप्त जाले
  139. १३९पुढें पाहता सर्वही कोंदलेसें
  140. १४०जयाचे तया चूकले प्राप्त नाहीं
  141. १४१म्हणे दास सायास त्याचे करावे
  142. १४२कळेना कळेना कळेना कळेना
  143. १४३अविद्यागुणे मानवा उमजेना
  144. १४४जगी पाहतां साच ते काय आहे
  145. १४५सदा वीषयो चिंतितां जीव जाला
  146. १४६दिसे लोचनी ते नसे कल्पकोडी
  147. १४७फुटेना तुटेना चळेना ढळेना
  148. १४८निराकार आधार ब्रह्मादिकांचा
  149. १४९जगी पाहतां चर्मलक्षी न लक्षे
  150. १५०नसे पीत ना श्वेत ना श्याम कांही
  151. १५१खरें शोधितां शोधितां शोधिताहे
  152. १५२बहूतांपरी कूसरी तत्त्वझाडा
  153. १५३नव्हे पिंडज्ञाने नव्हे तत्त्वज्ञाने
  154. १५४महावाक्य तत्त्वादिके पंचकर्णे
  155. १५५दिसेना जनी तेचि शोधुनि पाहे
  156. १५६म्हणे जाणता तो जनी मूर्ख पाहे
  157. १५७बहू शास्त्र धुंडाळता वाड आहे
  158. १५८श्रुती न्याय मीमांसके तर्कशास्त्रे
  159. १५९जेणे मक्षिका भक्षिली जाणिवेची
  160. १६०नको रे मना वाद हा खेदकारी
  161. १६१अहंतागुणे सर्वही दुःख होते
  162. १६२अहंतागुणे नीति सांडी विवेकी
  163. १६३देहेबुद्धिचा निश्चयो दृढ जाला
  164. १६४मनें कल्पिला वीषयो सोडवावा
  165. १६५देहादीक प्रपंच हा चिंतियेला
  166. १६६अहंकार विस्तारला या देहाचा
  167. १६७बरा निश्चयो शाश्वताचा करावा
  168. १६८करी वृत्ती जो संत तो संत जाणा
  169. १६९नसे अंत आनंत संता पुसावा
  170. १७०देहेबुद्धि हे ज्ञानबोधे त्यजावी
  171. १७१असे सार साचार तें चोरलेसे
  172. १७२स्फुरे वीषयी कल्पना ते अविद्या
  173. १७३स्वरुपी उदेला अहंकार राहो
  174. १७४जया चक्षुने लक्षिता लक्षवेना
  175. १७५विधी निर्मिती लीहितो सर्व भाळी
  176. १७६जगी द्वादशादित्य हे रुद्र अक्रा
  177. १७७तुटेना फुटेना कदा देवराणा
  178. १७८जया मानला देव तो पुजिताहे
  179. १७९तिन्ही लोक जेथूनि निर्माण झाले
  180. १८०गुरु पाहता पाहता लक्ष कोटी
  181. १८१नव्हे चेटकी चाळकू द्रव्यभोंदु
  182. १८२नव्हे वाउगी चाहुटी काम पोटी
  183. १८३जनी भक्त ज्ञानी विवेकी विरागी
  184. १८४नव्हे तोचि जाले नसे तेचि आले
  185. १८५लपावे अति आदरे रामरुपी
  186. १८६सदा सर्वदा राम सन्नीध आहे
  187. १८७भुते पिंड ब्रह्मांड हे ऐक्य आहे
  188. १८८देहेभान हे ज्ञानशस्त्रे खुडावे
  189. १८९मही निर्मिली देव तो ओळखावा
  190. १९०नव्हे कार्यकर्ता नव्हे सृष्टिभर्ता
  191. १९१देहेबुद्धिचा निश्चयो ज्या ढळेना
  192. १९२मना ना कळे ना ढळे रुप ज्याचे
  193. १९३नव्हे जाणता नेणता देवराणा
  194. १९४वसे हृदयी देव तो कोण कैसा
  195. १९५बसे हृदयी देव तो जाण ऐसा
  196. १९६नभी वावरे जा अणुरेणु काही
  197. १९७नभासारिखे रुप या राघवाचे
  198. १९८नभे व्यापिले सर्व सृष्टीस आहे
  199. १९९अती जीर्ण विस्तीर्ण ते रुप आहे
  200. २००कळे आकळे रुप ते ज्ञान होता
  201. २०१कदा ओळखीमाजि दूजे दिसेना
  202. २०२मना गुज रे तूज हे प्राप्त झाले
  203. २०३मना सर्वही संग सोडूनि द्यावा
  204. २०४मना संग हा सर्वसंगास तोडी
  205. २०५मनाची शते ऐकता दोष जाती

Manache Shlok in English

Manache Shlok is a set of 205 four-line verses composed by Samarth Ramdas, a 17th-century saint-poet of Maharashtra and a devotee of Rama. Rather than instructing a reader, the poet addresses his own mind — which is what gives the work its unusual intimacy. All 205 verses are set in the Bhujangaprayat metre, twelve syllables to a line. Every verse on this site carries the original Marathi text along with a meaning in both Marathi and English.