मनाचे श्लोक ६१ उभा कल्पवृक्षातळीं दु:ख वाहे

कल्पवृक्षाखाली उभा राहूनही जो दुःख वाहतो, त्याच्या अंतरी तेच दुःख सदा राहते. जो सज्जनांशी वाद वाढवतो, त्याला पुढे शोकच जिवात धरावा लागतो.

One who stands beneath the wish-tree yet carries sorrow keeps that very sorrow always within. One who breeds quarrel with the good must later hold grief in his heart.