मनीं मानवा व्यर्थ चिंता वहाते। अकस्मात होणार होऊनि जाते॥ घडें भोगणे सर्वही कर्मयोगे। मतीमंद तें खेद मानी वियोगें॥
॥ १७ ॥मनाचे श्लोक १७ मनीं मानवा व्यर्थ चिंता वहाते
मनाचे श्लोक १७ अर्थ — मराठी
हे मना, माणूस व्यर्थ चिंता वाहतो; जे घडायचे ते अकस्मात घडूनच जाते. सर्व काही कर्मानुसारच भोगावे लागते; मंदबुद्धीचा माणूस मात्र वियोगाने खेद मानतो.
Manache Shlok 17 Meaning — English
O mind, a person carries needless worry; what is meant to happen happens all at once regardless. Everything must be borne according to one's karma; only the dull-witted grieve over what is lost.