मनाचे श्लोक १७२ स्फुरे वीषयी कल्पना ते अविद्या

विषयांविषयी स्फुरणारी कल्पना ती अविद्या; आणि ब्रह्म स्फुरते ती सुविद्या (माया) जाण. मुळात कल्पनाच दोन रूपांत झाली; विवेकाने ती स्वस्वरूपात मिळून जाते.

The fancy that arises toward objects is ignorance; know that in which Brahman shines forth as true knowledge. At root it is one imagination split in two; through discernment it merges back into the Self.